Urodziłaś się w Las Vegas, ale dorastałaś w Polsce, w Stargardzie. Jak to połączenie kultur wpłynęło na Twoją muzykę i wrażliwość artystyczną?
Na pewno fakt, że urodziłam się w Las Vegas, po części wpłynął na to, kim była moja pierwsza poważna idolka. Była nią Celine Dion, która przez wiele lat mieszkała i występowała właśnie w Vegas. Mój wujek pracował z Celine, a moja mama i babcia miały mnóstwo jej płyt, którymi po prostu przesiąkałam jako dziecko.
Natomiast w Polsce ukończyłam dwa stopnie szkoły muzycznej w klasie fortepianu, przez co zakorzeniła się we mnie również muzyka poważna. Szczególne miejsce w moim sercu zajmuje muzyka naszego rodaka – Fryderyka Chopina.
Jesteś wokalistką, pianistką, kompozytorką i autorką tekstów. Która z tych ról jest Ci najbliższa i dlaczego?
Najbliższa jest mi przede wszystkim wokalistyka – śpiew był dla mnie zawsze czymś naturalnym i od niego wszystko się zaczęło. Fortepian był raczej „dodatkiem”, który bardzo rozwinął mnie muzycznie i do dziś pomaga mi w tworzeniu piosenek.
Potrzebę tworzenia czułam od najmłodszych lat.
@nailah_vitha Biedny jesteś, bo nie wiesz nawet, że masz prawdziwy skarb – skarb w postaci mnie 🎵⚘️ Fragment "Pogody Ducha" piano: Alex Marek
♬ dźwięk oryginalny – Nailah_Vitha
Tworzysz zarówno po polsku, jak i po angielsku. Czy zauważasz różnicę w emocjach lub sposobie opowiadania historii w tych dwóch językach?
Myślę, że niezależnie od języka emocje są zawsze te same, choć niewątpliwie język angielski jest bardziej miękki i melodyjny niż polski.
Na pewno różni się sam proces tworzenia – muszę przestawiać sposób myślenia i inaczej dobierać słowa. Początkowo chciałam pisać po angielsku, bo planowałam wyjazd do USA po maturze. Ostatecznie zostałam w Polsce i od pewnego czasu stawiam na język polski, który jest dla mnie obecnie łatwiejszy – szybciej pojawiają się pomysły, metafory czy rymy.
Zdobyłaś Grand Prix Festiwalu JoseSong za autorską piosenkę w języku angielskim. Jak wspominasz ten moment i czy ten sukces zmienił coś w Twojej muzycznej drodze?
To był niesamowity czas w moim życiu. Zgłoszenie do festiwalu zmotywowało mnie do dokończenia utworu, który przez jakiś czas leżał w szufladzie („Is That Falling In Love”). Okazało się to strzałem w dziesiątkę – zdobyłam Grand Prix.
Ten sukces otworzył mi drzwi do wyjątkowej społeczności – Fundacji Rozwoju Pasji JoseSong. Dzięki temu mam możliwość częstego udziału w wydarzeniach kulturalnych w Warszawie, współpracy z muzykami z całego kraju i rozwijania się artystycznie. W ramach nagrody wydałam również autorski singiel „Tylko się przejdę”.
W ramach nagrody nagrałaś kolejną piosenkę – tym razem po polsku. Czy było to dla Ciebie inne doświadczenie artystyczne?
Jeśli chodzi o samo nagranie, miałam już wcześniej doświadczenie z utworami po polsku – m.in. przy projektach „Wygraj Sukces” czy wydawnictwach szkolnych i przedszkolnych.
To jednak pierwszy w pełni autorski utwór po polsku, który mogłam wydać we współpracy z profesjonalnymi producentami. Zapoczątkowało to nowy etap w mojej twórczości – po nim powstało kilka kolejnych utworów, które, mam nadzieję, wkrótce ujrzą światło dzienne.
Ostatnio bierzesz udział w programie Szczecin Jazz Young Talents. Czego nauczyłaś się dzięki pracy z mentorami i warsztatom?
To program mentorski, który daje mi przede wszystkim możliwość poznawania ludzi z branży i pracy z muzykami z całego świata.
Jestem nadal na etapie poszukiwań stylistycznych, dlatego takie doświadczenia dają mi świeże spojrzenie na muzykę i pomagają rozwijać własny kierunek.
W styczniu uczestniczyłaś w warsztatach Musicians Paradise w Holandii. Co najbardziej zapadło Ci w pamięć?
Podczas Musicians Paradise w Amersfoort, na który pojechałam w ramach Szczecin Jazz Young Talents, mieliśmy warsztaty muzyki brazylijskiej z Lilian Vieirą. Śpiewałyśmy po portugalsku, pracowałyśmy nad rytmem i wymową, a na koniec nagrywałyśmy materiał – to było bardzo emocjonujące doświadczenie.
Kolejnego dnia w Amsterdamie spotkaliśmy się z Graziellą Hunsel i Candy Dulfer. Rozmowy z nimi na długo pozostaną w mojej pamięci – to niezwykle inspirujące kobiety, zarówno muzycznie, jak i pod względem osobowości.
Koncertujesz z artystami z różnych krajów. Jak te doświadczenia wpływają na Twoją twórczość?
Ta możliwość pojawiła się przede wszystkim dzięki programowi Szczecin Jazz Young Talents. Jego organizator, Sylwester Ostrowski, zaprasza artystów z całego świata.
Takie spotkania bardzo otwierają głowę – prowadzą do inspirujących rozmów i pozwalają z bliska obserwować pracę wybitnych muzyków na scenie.
Otrzymałaś Nagrodę Prezydenta Miasta Stargard oraz stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jak ważne jest takie wsparcie?
Nagroda Prezydenta Miasta Stargard była dla mnie ogromnym zaskoczeniem i jednocześnie pięknym sygnałem wsparcia ze strony mojego miasta. Pokazała mi, że to, co robię, ma sens i zmotywowała mnie do dalszej pracy.
Stypendium MKiDN otrzymałam dzięki nominacji z Akademii Sztuki w Szczecinie, gdzie studiuję. To wsparcie daje mi realne możliwości rozwoju – planuję przeznaczyć je na produkcję kolejnych autorskich utworów.
Jakie są Twoje najbliższe plany muzyczne?
Koncertuję na bieżąco – w najbliższym czasie głównie w województwie zachodniopomorskim w ramach projektu Szczecin Jazz Young Talents, ale współpracuję też z lokalnymi artystami. W maju będzie można mnie usłyszeć podczas recitalu Sylwii Różyckiej w Teatrze Polskim w Szczecinie.
W tym roku planuję również ukończyć studia magisterskie ze śpiewu. Równolegle pracuję nad mini albumem – zrobiłam już pierwsze kroki w tym kierunku. Na razie skupiam się na rynku polskim i utworach w języku polskim, ale w przyszłości chciałabym także wydać moje anglojęzyczne kompozycje.
Dziękujemy za rozmowę i życzymy dalszych muzycznych sukcesów. Z niecierpliwością czekamy na nowe utwory, a może już wkrótce także na pierwszą płytę!
Naszych czytelników zapraszamy do śledzenia Nailah w mediach społecznościowych, aby być na bieżąco z jej twórczością i kolejnymi projektami:
Instagram: @nailah_vitha_
TikTok: @nailah_vitha
YouTube: @nailahvitha9109
Dodaj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.