Jadwiga Żak-Stewart urodziła się 15 lipca 1912 roku w Warszawie, jeszcze w czasach zaborów. Jej życie było świadectwem dramatycznych przemian XX wieku — od I wojny światowej, przez odzyskanie niepodległości, II wojnę światową, aż po czasy współczesne.
Po wojnie związana była z Łodzią, gdzie osiedliła się na stałe. Jednak w okresie stanu wojennego w Polsce wyemigrowała wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych, osiedlając się w Indianapolis. Tam przez około 30 lat pracowała w szpitalu, będąc aktywną zawodowo i społeczne zaangażowaną.
Na swoje setne urodziny Jadwiga Żak-Stewart powróciła do Polski — chciała spędzić kolejne lata życia blisko bliskich i rodzinnych miejsc. W Łodzi przez wiele lat cieszyła się życiem i miejscową społecznością, pozostając aktywna i pogodna.
W ostatnich latach mieszkała w domu opieki, gdzie — jak wspominali opiekunowie — zachowywała dobrą kondycję fizyczną i psychiczną, miała ogromne poczucie humoru i „apetyt na życie”.
Jadwiga Żak-Stewart była jedną z nielicznych osób w historii Polski, które przekroczyły wiek 110 lat. Do końca życia cieszyła się szacunkiem oraz sympatią lokalnej społeczności. Jej historia — od czasu młodości w zaborowej Polsce, poprzez emigrację, a następnie powrót do ojczyzny — stała się inspiracją i świadectwem niezwykłej odporności ludzkiego ducha.
Rodzinie i bliskim składamy najszczersze kondolencje.
Dodaj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.