Instalacja artystyczna „Ocean Calling” została zainspirowana słynnym „Wind Phone” z japońskiego miasta Ōtsuchi, które po katastrofalnym tsunami stało się miejscem symbolicznych rozmów z osobami zmarłymi. San Francisco zyskało własną wersję tego wyjątkowego miejsca w kwietniu 2025 roku, gdy otwarto nowy park Sunset Dunes przy Ocean Beach.
Za projektem stoją dwie artystki z Bay Area – Jamae Tasker oraz Sarah McCarthy Grimm. Obie połączyło bolesne doświadczenie utraty rodzeństwa. To właśnie osobista żałoba stała się inspiracją do stworzenia przestrzeni, w której inni mogą znaleźć chwilę ukojenia i powiedzieć słowa, których nie zdążyli wypowiedzieć za życia swoich bliskich.
Telefon w budce nie działa w tradycyjnym znaczeniu. Nie można nikogo wybrać ani usłyszeć odpowiedzi. Chodzi jednak o coś znacznie ważniejszego – możliwość wypowiedzenia na głos swoich myśli, wspomnień i emocji. Dla wielu odwiedzających jest to forma terapii, pożegnania lub po prostu chwila refleksji przy szumie fal Pacyfiku.
„Ocean Calling” szybko stało się jednym z najbardziej poruszających miejsc w San Francisco. Ludzie przychodzą tam, aby rozmawiać z rodzicami, dziećmi, partnerami czy przyjaciółmi. Niektórzy zostawiają kwiaty, inni po prostu siedzą obok budki i patrzą na ocean.
Niestety, instalacja padła również ofiarą wandalizmu. W 2025 roku nieznani sprawcy uszkodzili telefon oraz drewnianą konstrukcję. Dzięki zaangażowaniu lokalnej społeczności i samych artystek miejsce zostało jednak szybko odrestaurowane.
Dziś błękitna budka nadal stoi tam, gdzie ulica Ortega spotyka się z oceanem. Przypomina, że choć niektórych osób nie ma już obok nas, potrzeba rozmowy z nimi nigdy nie znika.
Czasami najważniejsze słowa nie potrzebują połączenia telefonicznego, by zostać usłyszane.
Dodaj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.